عنوان کامل پایان نامه :

 ارزیابی و تحلیل وضعیت پایداری محله­ای با تأکید بر عملکرد مدیریت شهری در بافت تاریخی شهر یزد

قسمتی از متن پایان نامه :

1-1. جمع­بندی

محله دارای تأثیر کلیدی در رویکرد اجتماعی به توسعه شهری می باشد و دیدگاه­های متنوعی در ارتباط با اهمیت و تأثیر محله مطرح شده می باشد. در ارتباط توسعه محله­ای با توسعه پایدار شهری، در الگوهای جدید، دیدگاه خردنگر مبتنی بر مهندسی اجتماعی جایگزین توجه کلان می­گردد که در آن حل مسائل شهری از کوچک­ترین واحد یعنی محله آغاز می­گردد. در نظر داشتن این توجه مستلزم بسترسازی و به کارگیری فرهنگ و مفاهیم شهر پایدار در عرصه­ها مختلف شهر می باشد؛ لذا محله به عنوان کوچک­ترین و مهم­ترین واحد شهری، از نخستین اولویت­ها بوده و محله پایدار می­تواند زیربنای مناسبی را برای توسعه پایدار شهری فراهم نماید. توسعه پایدار شهری مستلزم موفقیت در تحقق اهداف کیفی شهری و مشروط بر فراهم کردن شرایط برابری نسل حاضر و آتی می باشد، اما امروزه یکی از رویکردهای مطرح توسعه محله در عصر حاضر رویکرد توسعه محله­ای پایدار می باشد. پس بهره گیری از شاخصه­های مختلف پایداری زیست- محیطی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی جهت مطالعه پایداری محله­ای می­تواند تصویری از محله پایدار در راستای تحقق شهر پایدار را فراهم آورد. با نگاهی به مراجع گوناگون و گذاری بر معیارهای ارائه شده در حیطه پایداری محله­ای می­توان دریافت که محله پایدار درصدد متناسب ساختن ساختار محله با نیازهای امروزی ساکنان و رویکردی دوباره به مؤلفه­های از دست رفته از دوره­های پیشین می باشد؛ آن چنان که محلات تاریخی متناسب با نیازهای ساکنین خود شکل می­گرفتند و پاسخگوی اکثر نیازهای ساکنین خود بودند.

براساس آن چیز که در بخش ادبیات و مبانی نظری مطرح گردید می­توان با شناخت جامع و با یک رویکرد سیستماتیک، مدیریت به شیوه جدید و مؤثر در اداره امور جامعه و به گونه ویژه محلات شهری را در جهت نیل به محله و جامعه پایدار کلیدی دانست. با مطالعه منابع و متون مرتبط این نتیجه حاصل گردید که در چارچوب نظریه توسعه محله­ای، محله­گرایی را می­توان به دو صورت تعبیر نمود. یکی آن­که فضای شهر و اجتماع شهری را به واحدهای کوچکی تقسیم کنیم و اداره شهر را بر اساس این تقسیمات سازمان دهیم. این تقسیم­بندی ممکن می باشد کاملاً ساختگی و بی اثر و یا تفرقه­زا و مضر باشد. تعبیر دیگر محله­گرایی آنست که به فضای شهر و مردم آن در سطح خرد بپردازیم و به جای آن که از فضای قله­ای بلند به شهر بنگریم از نزدیک با مردم و فضای شهری در تماس باشیم و شهر را در این بعد بشناسیم. این نوع محله­گرایی بالقوه انعطاف بیشتری دارد و امکانات جدیدی در جهت شناسایی و اداره شهر به همراه دارد. به جای ایجاد تمایزات ساختگی، این رویکرد در پی آنست که بافت ریز کالبدی و اجتماعی شهر را بشناسد و با آن همراه باشد تا راه­حل­هایی که ارائه می­کند، همخوان با نیازهای مردم باشد. این رویکرد خواهد توانست نیروهای مردمی را به کار گرفته و توسعه بخشد تا مردم قدرت آن را بیابند و بخشی از معضلات خود را سامان دهند. بدین ترتیب توسعه محله­ای عبارت خواهد بود از توجه دقیق به نیازهای شهروندان نه فقط در سطح کلان شهری بلکه همچنین در سطح محلی و خرد و به کارگیری همکاری مردم در طراحی رویکردها و سیاست­هایی که در این سطح پاسخگو باشند. البته محله­گرایی نباید جایگزین اداره راهبردی شهر باشد؛ بلکه بایستی در تکمیل عملکرد راهبردی به کار گرفته گردد (مدنی­پور، 1383: 19-18).

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

  1. آیا محلات تاریخی شهر یزد از نظر معیارهای پایداری محله­ای یک محله پایدار محسوب می­گردد؟
  2. شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

  3. تأثیر و عملکرد مدیریت شهری در وضعیت پایداری محلات تاریخی چگونه بوده می باشد؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه